دفع گفتارى كه در اينمقام گفته شد سپس شارح ميگويد : و با اين شرح و توضيحى كه داديم گفتارى كه در اينمقام گفته شده دفع مىگردد ، گفتار مزبور اينستكه : برخى گفته‌اند : اصرار داشتن براينكه رجل شجاع از افراد شير مىباشد با نصب قرينه‌اى كه از اراده معناى حقيقى يعنى شير ممانعت مىكند منافات دارد لذا چگونه بين ايندو ميتوان جمع نمود . وجه دفع اين گفتار آنست كه : اصرار بر ادّعاى اسد بودن رجل شجاع به اين نحو است كه او را از افراد غير متعارف شير قرار ميدهيم درحاليكه قرينه مانع از اراده موضوع‌له ، موضوع‌له به معناى متعارف مىباشد و بدين ترتيب هيچ تنافى بين ايندو وجود ندارد . و امّا اينكه قائل بمجاز عقلى بودن استعاره به تعجّب و نهى از آن استدلال نمود بايد بگوئيم : تعجّب و نهى از آن در دوبيتى كه گذشت بخاطر بناء گذاردن بر نسيان تشبيه بوده تا بدين ترتيب حقّ مبالغه اداء شده و دلالت شود براينكه مشبّه بطورى است كه از مشبّه‌به اصلا تشخيص داده نمىشود تا حدّى كه آنچه بر مشبه‌به مترتب مىشود از قبيل تعجّب و نهى از آن بر مشبه نيز بار مىگردد .