چون انتقال از ملزوم به لازم از نظر وى با كثرت وسائط است و در عين حال امكان دارد براى سامع ديگر رمز باشد زيرا لازم برايش مخفى است و خلاصه آنكه كنايه داراى اقسام اعتبارى است كه بملاحظات گوناگون با هم متفاوت و متغاير ميباشند ولى ذاتا هيچ اختلاف و تعددى در بين نيست . قوله : و المناسب للعرضيّة : اين عبارت دنباله كلام سكّاكى است . قوله : لانّه امالة الكلام : ضمير در [ لانّه ] به تعريض راجع است و اماله يعنى ميل دادن و متوجّه ساختن . قوله : الى عرض : كلمه [ عرض ] بضم عين يعنى جانب و ناحيه . قوله : يدلّ على المقصود : ضمير فاعلى در [ يدلّ ] به عرض راجع است . قوله : عرضت لفلان : يعنى ارتكبت التعريض لاظهار حال فلان . قوله : و بفلان : يعنى و عرضت بفلان ، كلمه [ باء ] به معناى سببيّت است . قوله : كثير الرّماد : بين كثرت رماد و مضافيّت وسائط بسيارى است و آنها عبارتند از : 1 - كثرت احراق . 2 - كثرت مطبوخات . 3 - كثرت خورندگان . 4 - كثرت ميهمانان .