اثبات گرديد همين حدود اسمى عينا حدود حقيقى مىگردند . ناگفته نماند آنچه در اين مقام نقل نموديم تمام در كتاب شفاء شيخ الرئيس مذكور مىباشد . سپس قائل مزبور گفته است : و به كلمه [ من ] از عارض و حالت مشخصه‌اى كه بر ذوى العقول طارى مىگردد سئوال مىگردد لذا اين امر مورد سئوال يعنى عارض شخصى موجب تشخّص و تعين معروض مىگردد چنانچه مىگوئيم : من فى الدّار كه در جواب اين سئوال گفته مىشود : زيد يا جوابى شبيه به آن كه مفيد تشخّص مستفهم عنه باشد . شرح فارسى : توضيح قوله : يطلب بها وجود الشيئ : مقصود تصديق به وجود الشيئ مىباشد . قوله : او لا وجوده لها : ضمير در [ وجوده ] به دوام و در [ بها ] به حركت برمىگردد . قوله : و قد اعتبر فى هذه : يعنى در هل مركبه . قوله : شيئان : مقصود موضوع و محمول مىباشد . قوله : و فى الاولى : يعنى هل بسيطه . قوله : شيئ واحد : مقصود همان موضوع است مانند حركت در مثال مذكور . قوله : و هى بسيطة بالنسبة اليها : ضمير [ هى ] به اولى و در [ اليها ] به ثانيه عود مىكند . قوله : لفظ اشهر : مثلا مىگوئيم : سيمرغ .