هلاك مىگردد . راوى عرض مىكند : بمحضر شريفش عرض كردم : اگر هر دو خبر مشهور بوده و افراد موثّق هر دو را از شما نقل كرده باشند آنگاه چه بايد نمود الى آخر الرّواية . [ وجه استدلال به مقبوله ابن حنظله ] وجه استدلال به اين حديث شريف آنست كه : مقصود از « مجمع عليه » در كلام امام عليه السّلام كه در دو موضع تكرار شده « مشهور » مىباشد و قرينه بر اين ادّعاء اطلاق مشهور بر « مجمع عليه » در اين عبارت مىباشد « و يترك الشّاذ الّذى ليس بمشهور » . پس بايد گفت علّتى كه امام عليه السّلام ايراد فرموده‌اند يعنى « فانّ المجمع عليه الخ » دلالت دارد بر اينكه مشهور بطور مطلق بايد مورد عمل قرار گيرد اگرچه البتّه مورد اين تعليل شهرت روائى است امّا درعين‌حال مورد مخصّص نبوده و به مقتضاى « العلّة يعمّم كما يخصّص » بهر شهرتى مىتوان اين حكم را تعدّى داد و لو شهرت فتوائى باشد . شرح مقصود قوله : بناء على انّ المراد بالموصول الخ : تقريب استدلال طبق تقرير برخى از ارباب فن چنين است : مراد به « ماء موصوله » از دو حال خارج نيست : 1 - آنكه مقصود مطلق مشهور باشد چه شهرت بحسب روايت و چه بحسب فتوى . 2 - خصوص شهرت روائى مراد باشد . در صورت اوّل روايت در صدد اثبات حجّيّت فعليّه براى وصف شهرت است اعم از آنكه در مقابل آن حجّت شأنى همچون دو روايت معارض وجود داشته يا چنين نباشد نظير دو فتوائى كه يكى از آن دو مطابق با آراء مشهور باشد . بنابراين روايت مرفوعه سه مطلب را اثبات مىكند :