شده فلذا خبرش محذوف است و تقدير كلام « لعمرك قسمى » مىباشد . و اگر مبتداء صريح در قسم نباشد حذف خبرش واجب نيست مانند كلمه « عهد اللّه » كه گاه در معناى قسم استعمال شده مانند : عهد اللّه لافعلنّ ( قسم به خداوند متعال هرآينه بجاى خواهم آورد ) كه خبر در اينمثال حذف شده و تقديرش : عهد اللّه علىّ مىباشد ولى اينحذف واجب نيست . و زمانى در غير معناى قسم به كار مىرود مثل اينكه مىگويند : عهد اللّه يجب الوفاء به ( وفاء بعهد خداوند واجب است ) . قوله : كلو لا فيما ذكر لوما : يعنى همانطورى كه لو لا امتناع جواب را بوجود شرط مرتبط مىسازد « لوما » نيز چنين بوده و احكام ديگرى كه براى لو لا ذكر شد عينا در لوما جارى است مانند : لوما زيد لاكرمتك يعنى لوما زيد موجود لاكرمتك . قوله : صرّح به ابن النّحاس : ضمير در « به » به مانند بودن لوما به لو لا راجع است . قوله : و فى المبتداء الواقع نصّ يمين : منظور از « نصّ يمين » آنست كه مبتداء ذاتا قسم باشد مانند كلمه « عمر » بفتح عين كه به معناى جان و عمر مىباشد . قوله : اى قسمى : يعنى خبرش كلمه « قسمى » است كه حذف شده . قوله : فان لم يكن نصّا فى اليمين : ضمير در « لم يكن » به مبتداء عود مىكند . قوله : لم يجب الحذف : يعنى حذف خبر واجب نيست بلكه جايز است . متن : « 139 » و بعد واو عيّنت مفهوم مع * كمثل كلّ صانع و ما صنع تجزيه و تركيب واو : عاطفه