بعد : مضاف ، ظرف ، متعلّق است به حذف يا حتم كه در بيت قبلى وارد شده . واو : مضاف اليه براى « بعد » . عيّنت : فعل ماضى از باب تفعيل و ضمير فاعلى در آن فاعلش و جمله فعل و فاعل صفت است براى « واو » . مفهوم : به صيغه اسم مفعول ، مفعول است براى « عيّنت » ، مضاف . مع : مضاف اليه براى « مفهوم » . كاف : زائده است . مثل : مضاف و جمله « كلّ صانع و ما صنع » مضاف اليه آن مىباشد . كلّ : مضاف ، مبتداء صانع : مضاف اليه براى « كلّ » . واو : به معناى « مع » ما : موصوله ، مبتداء . صنع : صله و عائد براى « ما » و عائدش محذوف است و تقدير آن « صنعه » مىباشد و كلمه « صنع » فعل ماضى از باب منع يمنع مىباشد . و خبر مبتداء در اينجمله محذوف بوده و تقديرش كلّ صانع و ما صنع مقترنان مىباشد . ترجمه : و حذف خبر حتمى است بعد از واوى كه معناى « مع » را مشخّص و معيّن نمايد مثل آنچه در كلّ صانع و ما صنع آمده . متن : « 140 » و قبل حال لا يكون خبرا * عن الّذى خبره قد اضمرا تجزيه و تركيب واو : حرف عاطف