بودند هرآينه گفته مىشد براى اين قبيله افتخارى است عظيم و خالص . شاهد در « اللّتا » است كه نونش حذف شده است . قوله : و هو الذّال و التّاء : ضمير « هو » به « ما تليه الياء » راجع است . قوله : اوله العلامة : ضمير منصوبى در « اوله » به « ما تليه » راجع است . قوله : لاجلها : يعنى لاجل العلامة . قوله : و النّون منهما : يعنى از الّذين و اللّتين . قوله : و كذا مع الياء كما هو مذهب الكوفيّين : ضمير « هو » به تشديد نون با ياء راجع است . قوله : و اختاره المصنّف : ضمير منصوبى در « اختاره » به مذهب كوفيّين راجع است . متن : « 91 » جمع الّذىّ اول الّذين مطلقا * و بعضهم بالواو رفعا نطقا تجزيه و تركيب جمع : مضاف ، مبتداء . الّذى : مضاف اليه . اول : خبر . الّذين : معطوف به « اولى » بحذف عاطف . مطلقا : حال است از « الّذين » . واو : عاطف . بعضهم : مضاف و مضاف اليه ، مبتداء . بالواو : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « نطقا » . رفعا : منصوب بنزع الخافض و تقدير كلام و بعضهم بالواو فى الرّفع نطقا .