تجزيه و تركيب النّون : مبتداء . من ذين : جارّ و مجرور ، متعلّق باستقرّ حال است براى « النّون » . و تين : معطوف است بهن « ذين » . شدّدا : به صيغه ماضى مجهول ، الفش اطلاقى است و خبر براى « النّون » مىباشد . ايضا : مفعول مطلق . و : حاليّه . تعويض : مبتداء . بذاك : جارّ و مجرور ، متعلّق به « قصدا » . قصدا : ماضى مجهول ، الفش اطلاقى است ، خبر براى « تعويض » و جمله اسميّه حاليّه مىباشد . ترجمه : نون از « ذين » و « تين » را نيز مشدّد كرده‌اند در حالى كه قصدشان اينستكه تشديد را عوض از محذوف قرار دهند . شرح عربى : بل ما تليه ، الياء و هو الذّال و التّاء ، اوله العلامة ، اى علامة التّثنية ، فتفتح الّذال و التّاء لاجلها . و النّون ، منهما اذا ماثنيّا ، ان تشدد ، مع الالف و كذا مع الياء كما هو مذهب الكوفيّين و اختاره المصنّف فلا ملامة ، عليك ، لفعلك الجايز نحو : و اللّذان يأتيانها منكم ربّنا ارنا اللّذين . و النّون من ، تثنية اسمى الاشارة ، ذين و تين شدّدا ايضا ، نحو : فذ انّك برهانان احدى ابنتى هاتينّ و تعويض بذاك ، التّشديد عن الياء المحذوفة فى الموصول و الالف المحذوفة فى اسم الاشارة ، قصدا . و قد يحذف النّون من الّذين و اللّتين كقوله :