تأويل بمصدر تعمير الف سنه مىشود . قوله : و اكثر وقوعها بعد « ودّ » الخ : مانند ودّو الوتدهن . قوله : و ما توصل بالماضى و المضارع الخ : مانند و بما نسوا يوم الحساب كه بعد از تأويل بمصدر و بنسيانهم يوم الحساب مىشود . قوله : و كى توصل بالمضارع فقط : مانند لكيلا يكون على المؤمنين حرج كه پس از تأويل بمصدر لعدم كون الحرج على المؤمنين مىشود . متن : « 88 » موصول الاسماء الّذى الانثى الّتى * و اليا اذا ما ثنيّا لا تثبت تجزيه و تركيب موصول : مضاف ، مبتداء اوّل . الاسماء : مضاف اليه . الّذى : مبتداء دوّم و خبرش « منه » است كه حذف شده و جمله « منه الّذى » خبر است براى مبتداء اوّل . الانثى : مبتداء و معطوف است به « الّذى » بحذف عاطف و خبرش « منه » است كه حذف شده و تقدير كلام چنين است : موصول الاسماء منه الّذى و منه الانثى . الّتى : بدل است از « الانثى » . واو : عاطفه . الياء : مبتداء . اذا : ظرف ، متعلّق است به « ثنيّا » . ما : زائده . ثنيّا : به صيغه ماضى مجهول ، تثنيه و ضمير فاعلى آن به الّذى و الّتى