سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

29

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)

واو : عاطفه . له : جار و مجرور ، متعلّق به « يقضى » معطوف به « لى » . فى : حرف جارّ . درجات : اسم ، جمع مؤنّث ، معرب ، منصرف ، متصرّف ، مضاف ، مجرور به « فى » ، متعلّق به « يقضى » ظرف لغو . الآخرة : مضاف اليه براى درجات و جمله « و اللّه يقضى الخ » مستأنفه و محلّى از اعراب ندارد . ترجمه : و خداوند براى من و او در درجات آخرت به بخششهاى بسيار و عطاياى فراوان حكم‌فرما . شرح عربى : و اللّه يقضى بهبات اى عطايا من فضله ، وافرة اى زائدة . و الجملة خبريّة ، اريد بها الدّعاء اى اللّهمّ اقض بذلك لى ، قدّم نفسه لحديث ابى داود : كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اذا دعا بدء بنفسه . و له فى درجات الآخرة ، اى مراتبها العلّيّة . ترجمه و شرح : و خداوند متعال به هبه‌ها يعنى بخشش‌هائى از فضل و كرمش حكم فرمايد آن هبه‌هائى كه وافر يعنى زياد و فراوان مىباشد . جمله : « و اللّه يقضى الخ » به صورت خبريّه بوده ولى مراد از آن دعاء و انشاء مىباشد . و تقدير كلام چنين است : بار خدايا حكم فرما به عطايا و بخششهائى براى من و او در مراتب علّيّه و بلند آخرت مصنّف خود را برابن معط در دعائيكه نموده مقدّم داشت و جهتش