اينستكه در روايت ابى داود وارد است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هرزمانيكه دعاء مىفرمودند ابتداء به خود مىنمودند . قوله : من فضله : يعنى نه آنكه ما مستحقّ آن باشيم بلكه اين عطاياه را از روى فضل و كرمش عنايت فرمايد . قوله : اريد بها الدّعاء : ضمير در « بها » به جمله راجع است . قوله : اللّهمّ اقض بذلك : مشار اليه « ذلك » هيات وافره مىباشد . قوله : لحديث ابى داود الخ : و نيز در آيه شريفه چنين آمده : ربّ اغفر لي و لوالدى و در برخى از ادعيّه نيز دستور چنين داده شده .