در حالت رفعى كه رفع فعل به ثبوت نون است در اينجا بتقدير نون يعنى نون تثنيه و جمع و مفرد مؤنّث مخاطبه مىباشد و در حالت نصبى و جزمى بتقدير اسقاط آنها است مثلا وقتى گفته مىشود : لن يضربنّ يا لن يضربانّ يا لن تضربنّ . نصب اين سه فعل به تقدير اسقاط نون‌هاى تثنيه و جمع و مفرد مخاطبه مىباشد چنانچه در صورت جزم و دخول « لم » نيز چنين مىباشد . قوله : فان لم يعر منها : ضمير در « لم يعر » به مضارع و در « منها » به نون اناث عود مىكند . قوله : بنى لما تقدّم : ضمير نائب فاعلى در « بنى » بفعل مضارع راجع است و مقصود از « ما تقدّم » معارضه كردن خاصيّت فعل با شباهت مضارع با اسم مىباشد . قوله : و بنائه على السّكون : ضمير در « بنائه » به مضارع راجع است . قوله : حملا على الماضى المتّصل بها : ضمير در « بها » به نون اناث راجع است . قوله : لانّهما يستويان : ضمير تثنيه به ماضى و مضارع راجع است . قوله : فى اصالة السّكون و عروض الحركة فيهما : ضمير در « فيهما » به ماضى و مضارع راجع مىباشد . متن : « 21 » و كلّ حرف مستحقّ للبنا * و الاصل فى المبنى ان يسكّنا تجزيه و تركيب كلّ : مضاف ، مبتداء . حرف : مضاف اليه . مستحقّ : خبر است براى مبتداء مذكور . للبناء : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « مستحقّ » .