سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
461
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : لكان العقل يأبى ثبوتها عليهم : ضمير در [ ثبوتها ] به ديه و در [ عليهم ] به عاقله راجع است . قوله : مطلقا : چه قتل عمدى بوده و چه خطائى . قوله : و قيل يرث منها نصيبه : ضمير فاعلى در [ يرث ] و ضمير مجرورى در [ نصيبه ] به اب و ضمير [ منها ] به ديه راجعست . قوله : ان قلنا به ارث القاتل خطاءا هنا : مشار اليه [ هنا ] ديه بوده و حاصل آنست كه قائل شويم باينكه قاتل خطاكار از ديه ارث ميبرد . قوله : و انتقالها الى الوارث : ضمير در [ انتقالها ] به ديه عود مىكند . قوله : و حيث لا يمنع هذا النوع من القتل : يعنى قتل خطائى مؤلف گويد : اين عبارت مقاله قول قيل نبوده بلكه فرموده شارح ( ره ) مىباشد . قوله : يرث الاب لها اجمع : ضمير در [ لها ] به ديه عود مىكند و اين فرض در جائى است كه غير از پدر وارث ديگر نباشد . قوله : لا يرث مطلقا : چه از ديه و چه از غير آن . كفاره قتل متن : الثالث في الكفارة اللازمة للقاتل بسبب القتل مطلقا و قد تقدمت في كتابها و أنها كبيرة مرتبة في الخطأ و شبهه و كفارة جمع في العمد شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين :