سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
363
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
ج : باضعه : و آن اين است كه آلت جنايت در گوشت اثر زيادى بگذارد كه در آن سه شتر ثابت مىباشد و به آن متلاحمه نيز گويند . شجاع و توابع آن شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ شجاج ] بكسر شين جمع [ شجّه ] بفتح شين بوده و آن عبارتست از جراحتى كه مختص به سر و صورت باشد و در غير اين دو به [ جرح ] موسوم است . و مقصود از [ توابع شجاج ] جراحاتى است كه از اقسام هشتگانهاى كه براى آن نقل مىكنيم خارج بوده باشند . و سپس در دنباله عبارت مرحوم مصنف كه در تفسير باضعه فرمودهاند [ و هى الآخذه كثير من اللّحم ] مىافزايند : مشروط به اينكه به سمحاق العظم كه پرده ظريفى است بين گوشت و استخوان نرسيده باشد . و سپس در ذيل [ و هى متلاحمة ] فرمودهاند : مشهور از علماء معتقدند كه باضعه همان متلاحمه مىباشد ولى برخى از فقهاء فرمودهاند : داميه حارصه بوده و باضعه با متلاحمه متغاير مىباشد ، بنابراين باضعه عبارت است از داميه به همان معنائى كه قبلا برايش نقل كرديم يعنى باضعه جراحتى است كه پوست را شكافته و اثر جزئى در گوشت بگذارد . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : هردو قائل متّفقند كه چهار لفظ براى سه معنا وضع شده كه يكى از الفاظ با ديگرى مترادف است و اخبار وارده در اينباب نيز مختلفند