قوله : لانّه حينئذ يوجب المال : ضمير در [ لانّه ] به صدور فعل از جانى راجع بوده و مراد از [ حينئذ ] حين كونه عن غير عمد مىباشد . قوله : و شهادتهما مقبوله فيه : ضمير در [ شهادتهما ] به رجل و امرأتان راجع بوده و در [ فيه ] به مال برمىگردد . قوله : و الّا لم يفتقر الى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] شهادت رجل و امرأتان مىباشد . قوله : حيث يفتقر اليهما : يعنى الى الشاهدين . قوله : ممّا يحتمل زوال النظر معه : يعنى زوال البصر معه ، ضمير در [ معه ] به ماء موصوله راجع است . قوله : و قضى له : ضمير در [ له ] به مجنى عليه راجعست . قوله : يقابل بالشمس : ضمير نائب فاعلى در [ يقابل ] بمجنى عليه راجع است . قوله : فان بقيتا مفتوحتين : ضمير در [ بقيتا ] به عينان راجعست قوله : لرواية الاصبغ عن على عليه الصلاة و السلام : اين روايت را مرحوم شيخ الطائفه در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 10 ) ص ( 268 ) به اين شرح نقل فرموده : على ، از پدرش ، از محمّد بن وليد ، از محمّد بن فرات ، از اصبغ بن نباته قال : سئل امير المؤمنين عليه الصلاة و السّلم عن رجل ضرب رجلا على هامته فادّعى المضروب انّه لا يبصر شيئا و انّه لا يشمّ الرّائحة و انّه قد ذهب لسانه فقال امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام : ان صدّق فله ثلاث ديات فقيل : يا امير المؤمنين فكيف يعلم انّه صادق ؟