طريق عمل را شروع مىكنند تا جائى كه وى بگويد صدا را نمىشنوم و اين عمل را همچون گذشته نسبت بجهات ديگر مكرر مىكنند تا صدق گفتارش بدست آيد و پس از احراز صدق تفاوت بين صحيح و ناقص را از نظر مسافت در نظر گرفته و به همان نسبت ديه از جانى مىگيرند مثلا اگر وقتى گوش صحيح باز بود در مسافت صد قدمى اظهار نمود كه صدا را نمىشنوم و زمانى كه گوش ناقص را باز گذاردند در فاصله بيست قدمى گفت صدا بگوشم نمىرسد معلوم مىشود كه چهار خمس شنوائى از وى زائل گرديده بنابراين از پانصد دينار كه نصف ديه بوده جانى چهار خمس آن يعنى چهار صد دينار بايد بپردازد . ناگفته نماند اين آزمايش و قياس گوش ناقص به صحيح را لازم است در زمانى اجراء كنند كه اوّلا هوا آرام بوده و باد جريان نداشته و ثانيا مواضع و اماكن معتدل و مسطّح بوده بدون اينكه مشتمل بر پستى و بلندى باشند . قوله : ثمّ يصاح به بصوت لا يختلف كميّة : ضمير در [ به ] بمجنى عليه راجع است . قوله : حتى يقول لا اسمع : ضمير در [ يقول ] به مجنى عليه راجع است . قوله : ثمّ يعاد عليه ثانيا : ضمير در [ عليه ] به مجنى عليه عود مىنمايد . قوله : فان تساوت المسافتان صدّق : ضمير نائب فاعلى در [ صدّق ] به مجنى عليه عود مىكند . قوله : و لو فعل به كذلك فى الجهات الاربع : ضمير در [ به ]