مسئله نوزدهم در كفل‌ها ديه كامل ثابت است و در هريك از ايندو نصف آن به عهده جانى مىآيد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ اليين ] دو قطعه گوشتى است كه بين قسمت پشت و رانها روئيده و به صورت برآمده‌گى و برجستگى ظاهر مىباشد يعنى همان كفلها و چون از اعضاء جفت در بدن مىباشند ديه كامل معادل آنها بوده و قهرا در يكى از آن دو نصف ديه ثابت است البته ديه مزبور در صورتى ثابت است كه جانى تمام اين برجستگى را از بين برده بطورى كه بعد از كنده شدن گوشت استخوان ظاهر گردد و در صورتى كه مقدارى از كفل تباه و ضايع گردد به همان مقدار ديه به عهده جانى مىآيد . سپس مىفرماين : و اگر مقدار از بين رفته معلوم نباشد مرحوم علامه در كتاب تحرير فرموده‌اند ارش ثابت مىگردد ولى اين فرموده را مىتوان مورد اشكال قرار داد و گفت : اگر قطع و يقين داشته باشيم كه مقدار ضايع‌شده از حكومت و ارشى كه براى آن تعيين شده بيشتر يا كمتر است و از طرف ديگر مقدار و مساحت مجموع كفل مجهول باشد مشكل بتوان حكم بارش نمود لذا در اينفرض سزاوار استكه حكم كنيم قدر متيقن و مسلّم از جنايت به عهده جانى ثابت ميگردد . قوله : الناتى : يعنى بالا آمده و برجسته شده . قوله : اذا اخذت الى العظم : ضمير نائب فاعلى در [ اخذت ]