مسئله يازدهم در هريك از دو دست نصف ديه ثابت است . و حدّ دست از معصم مىباشد : شارح ( ره ) در دنبال [ نصف الدية ] مىفرماين : اعمّ از آنكه دست راست بوده يا دست چپ باشد . و در ذيل [ معصم ] مىافزايند : كلمه [ معصم ] بكسر ميم و سكون عين و فتح صاد بوده و آن عبارتست از مفصلى كه بين كف دست و استخوان ذراع واقع است و به اصطلاح مچ دست . لازم بتذكّر است هرگاه دست با انگشتان قطع شود ديه‌ايكه براى انگشتان مقرّر شده در اين فرض گرفته نشده بلكه همان ديه دست را كه از جانى اخذ كنند كافى است و به اصطلاح ديه انگشتان در ديه دست تداخل مىكنند . قوله : و حدّها المعصم : ضمير در [ حدّها ] به يد راجعست . قوله : و يدخل دية الاصابع فى ديتها : ضمير در [ ديتها ] به يد عود مىكند . قوله : حيث يجتمعان : ضمير تثنيه به يد و اصابع عود مىكند . متن : و في الأصابع حيث تقطع وحدها ديتها و هي دية اليد . فلو قطع آخر بقية اليد فالحكومة خاصة و لو قطع معها أي مع اليد شيء من الزند بفتح الزاي . و المراد شيء من الذراع ، لأن الزند على ما ذكره الجوهري : هو موصل طرف الذراع بالكف