الدية منفردا . و مع الأسنان بحسابها ديه استخوانهاى لحيه شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مسئله نهم اگر كسى دو استخوان لحيه ديگرى را از بين ببرد ديه كامله را بايد بدهد و اگر آن دو را با دندانها ضايع و تباه سازد دو ديه بر عهده‌اش مىآيد . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ اللحيين ] بفتح لام بوده و آن عبارت است از دو استخوانى كه بالاى پوست كشيده شده روى آنها مويهاى محاسن درمىآيند و نقطه‌اى كه اين دو استخوان با هم تلاقى و برخورد مىكنند اصطلاحا به ذقن ( چانه ) معروف است و طرف هريك از ايندو استخوان به گوش متّصل مىشود و دندانهاى پائين روى همين دو استخوان مىرويند . لازم بتذكّر است اينكه گفتيم اگر كسى ايندو استخوان را تباه سازد بايد ديه كامل بپردازد در صورتى است كه منفرد و جدا از دندان‌ها ضايع شوند مثل دو استخوان لحيه طفل كه دندان درنياورده يا پيرمرد كه دندانهايش ريخته امّا اگر همراه ايندو استخوان دندانها نيز كنده و ريخته شوند بر عهده جانى دو ديه مىآيد و در هركدام از دو استخوان مزبور بدون دندانها نصف ديه ثابت بوده و با دندانها اگر كنده شوند نصف ديه باضافه ديه دندانهائيكه كنده شده‌اند در ذمّه جانى مىآيد .