سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
245
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
دندانها گفته شد فرقى نيست بين اينكه خلقت آنها اينطور باشد كه سفيد بوده يا سياه و يا زرد باشند يعنى ابتداء كه دندانها روئيده و به نام دندانهاى شيرى معروفند متغيّر بوده و پس از آنكه افتاده و بجايش دندانهاى جديد درآمد آنها نيز به همان كيفيّت باشند . ولى اگر دندانهاى قبل از افتادن يعنى دندانهاى شيرى سفيد و سالم بوده و پسى از سقوط و در آمدن سياه باشند در قبال جنايت بر چنين دندانهائى بايد به عارفين و اهل خبره رجوع كرد پس اگر ايشان گفتند رنگ سياهى آنها معلول علّت و مرضى است پس ارش ثابت بوده و در غير اين صورت جانى موظّف است به پرداخت ديه . قوله : و هى ثمان و عشرون : ضمير [ هى ] به اسنان راجعست . قوله : توزيع الدّية عليها متفاوتة : ضمير در [ عليها ] به اسنان راجع بوده و كلمه [ متفاوتة ] منصوب است تا حال باشد از [ ديه ] . قوله : منها : كلمه [ من ] به معناى تبعيض بوده و ضمير مجرورى آن به اسنان برمىگردد . قوله : و مثلها من اسفل : ضمير در [ مثلها ] به ثنيّتان و رباعيّتان و نابان راجع است . قوله : و فى الخير الستّة عشرة : كلمه [ الستة عشرة ] صفت است براى [ الاخير ] چنانچه [ الاثنى عشر ] صفت براى [ المقاديم ] مىباشد . قوله : اربعة من كلّ جانب من الجوانب الاربعة ضاحك : يعنى چهار دندان در جوانب چهارگانه واقعند به اين نحو كه دوتا در بالا هركدام در طرفى از راست و چپ و دوتا به همين كيفيّت در قسمت پائين و بهركدام اصطلاحا دندان ضاحك گويند .