قوله : و الخفيفة : حروفى است كه در وقت اداء سبك خارج مىشوند مانند : كاف ، لام ، ميم ، نون ، واو ، هاء ، ياء . قوله : و الثّقيلة : حروفى است كه در وقت اداء شديد و محكم خارج مىگردند نظير : صاد ، ضاد ، عين ، غين ، قاف . قوله : لاطلاق النّص : مقصود از آن حديثى است كه مرحوم كلينى آن را در ج ( 7 ) ص ( 321 ) كافى بشرح زير نقل فرموده : علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن محبوب ، و محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمئد ، از ابن محبوب ، از ابى ايّوب ، از سليمان بن خالد ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام : قال فى رجل ضرب رجلا فى رأسه ، فثقل لسانه : انّه يعرض عليه حروف المعجم كلّها ثمّ يعطى الدّية بحصّة ما لم يفصحه منها . قوله : و قيل يعتبر هنا اكثر الامرين : مشار اليه [ هنا ] قطع لسان مىباشد . قوله : و فى بعضه بحسابه : ضمير در [ بحسابه ] به بعض راجع است . قوله : توجب الدّية كذلك : يعنى كاللّسان . متن : و في لسان الأخرس ثلث الدية تنزيلا له منزلة الأشل ، لاشتراكهما في فساد المؤدي إلى زوال المنفعة المقصودة منه و في بعضه بحسابه مساحة .