ادعاء را فرموده‌اند . و امّا در صورت دوّم بايد بگوئيم مقتضاى اصل در ديه يك چشم آن است كه بيش از نصف ديه در عهده جانى بيايد . مرحوم ابن ادريس در صورت دوّم فرموده‌اند : يك ثلث ديه در ذمّه جانى فقط مىآيد . پس از آن فرموده : اظهر در مذهب همين رأى است . شارح ( ره ) مىفرماين : اين كلام از ايشان اشتباه و غير واقع است . قوله : اذا كان العور : كلمه [ عور ] نابينا بودن از يك چشم را گويند . قوله : او من غيره : يعنى من غير اللّه سبحانه . قوله : حيث لا يستحق عليه ارشا : ضمير در [ لا يستحق ] بمجنى عليه و در [ عليه ] به جانى عود مىكند . قوله : حيوان غير مضمون : مثل اينكه حيوان بدون مالك باشد . قوله : و لو استحق ديتها : ضمير در [ استحق ] به مجنى عليه و در [ ديتها ] به جنايت يا عين واحده راجع ست . قوله : و ان لم يأخذها : ضمير فاعلى بمجنى عليه و ضمير مفعولى به ديه راجع است . قوله : او ذهبت فى قصاص : ضمير فاعلى در [ ذهب ] به عين واحده راجعست . قوله : امّا الاوّل : مقصود اخذ ديه كامله در سه فرض مزبور مىباشد .