قوله : اذا علم بحاله : ضمير فاعلى در [ علم ] به مالك و در [ حاله ] به كلّ واحد من البعير و الكلب برمىگردد . قوله : و اهمل حفظه : ضمير فاعلى در [ اهمل ] به مالك و ضمير مجرورى در [ حفظه ] به كلّ واحد من البعير و الكلب راجعست . قوله : و لو جهل حاله او علم و لم يفرّط : ضمائر فاعلى تمام به مالك راجع بوده و ضمير مجرورى در [ حاله ] لكلّ واحد من البعير و الكلب عود مىكند . قوله : و فى الحاق الهرّة الضارية : كلمه [ ضاريّه ] حريص به شكار را گويند . قوله : بهما : يعنى به شتر و كلب . قوله : الى تفريطه : يعنى شخصى كه گربه در خانه او مىباشد . قوله : فى حفظها : يعنى حفظ الهرّة . قوله : و عدم جريان العادة بربطها : ضمير در [ ربطها ] به هرّه راجع است و اين عبارت اشاره بدليل قول دوّم مىباشد . قوله : يجوز قتلها : ضمير در [ قتلها ] به هرّه راجعست . متن : و لو دافعها عنه إنسان فأدى الدفع إلى تلفها ، أو تعيبها فلا ضمان ، لجواز دفعها عن نفسه فلا يتعقبه ضمان ، لكن يجب الاقتصار على ما يندفع به فإن زاد عنه ضمن ، و كذا لو جنى عليها لا للدفع . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر دابّه را انسانى از خودش دفع نمود و اين امر منجر