زياده و عصف الريح راجع است . قوله : مطلقا : اعمّ از آنكه باد در حال وزيدن بوده يا ساكن باشد ، افروختن آتش به قدر حاجت بوده يا بيشتر از آن باشد . قوله : و مثله القول فى ارسال الماء : ضمير در [ مثله ] به تأجيح النّار راجعست . متن : و لو أجج في موضع ليس له ذلك فيه كملك غيره ضمن الأنفس و الأموال مع تعذر التخلص في ماله ، و لو قصد الإتلاف فهو عامد يقاد في النفس مع ضمان المال ، و لو أججها في المباح فالظاهر أنه كالملك ، لجواز التصرف فيه . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر در موضع و مكانى كه حق افروختن آتش را ندارد آتش روشن كند هرآنچه از نفوس و اموال تلف شد ضمان آنها به عهده او مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه در مكان و جائى كه انسان حق روشن كردن آتش را ندارد همچون ملك ديگرى اگر با اين عمل مبادرت ورزد و در نتيجه نفس يا مالى تلف شود مشروط به اينكه مجنى عليه نتواند خود را نجات داده و از مهلكه بگريزد ضمان بر عهده فروزنده آتش بوده كه مكلّف است از مال خويش آن را بپردازد چه آنكه جنايت مزبور از مصاديق شبيه بعمد مىباشد قهرا اين كلام در جائيست كه وى به قصد اتلاف نفس يا مال به اين كار دست نزده باشد حال اگر آتش را به قصد اتلاف روشن نموده باشد عامد