سپس مرحوم شارح مىفرماين : و مثل افروختن آتش است انداختن آب در ملك و منزل و هرچه در مسئله اينجا بيان داشتيم عينا و بدون كم و زياد در ارسال آب نيز جارى است و شرح اين سخن و اشباه و امثال آن در كتاب غصب بطور مبسوط گذشت لذا وجهى براى تكرار آنها در اين كتاب مختصر به نظر نمىرسد . قوله : لو اجّج نارا : تأجيج نار يعنى افروختن و روشن نمودن آتش . قوله : و لو للمنفعة : يعنى اگرچه روشن كردن آتش صرفا به مصلحت خودش باشد . قوله : التى اضرمها لاجلها : ضمير فاعلى در [ اضرمها ] به صاحب ملك و ضمير مفعولى به نار و ضمير مجرورى در [ لاجلها ] بحاجت راجعست و كلمه [ اضرام ] افروختن و روشن كردن را گويند . قوله : لانّ له التصرف فى ملكه كيف شاء : ضمير در [ له ] به صاحب ملك راجعست . قوله : و ان عصفت الرّيح بعد اضرامها : عصف يعنى وزيدن . قوله : او زاد عن قدر الحاجة : ضمير فاعلى در [ زاد ] به اضرام راجع است . قوله : و ان كانت ساكنة : ضمير در [ كانت ] بريح راجعست . قوله : ضمن سرايتها الى ملك غيره : ضمير در [ سرايتها ] به نار برمىگردد . قوله : و قيل يشترط اجتماعهما معا : ضمير در [ اجتماعهما ] به