به صاحب الحائط عود كرده و در [ بفساده ] و [ وقع ] بحائط برميگردد . قوله : مع كونه مؤسّسا على الوجه المعتبر فى مثله : ضمير در [ كونه ] به حائط راجع وده و كلمه [ مؤسّسا ] به صيغه اسم مفعول مىباشد و ضميردر [ مثله ] به حائط فروريخته راجعست . قوله : او علم و لكن لم يتمكّن من اصلاحه حتى وقع : ضمير در [ علم ] و [ لم يتمكّن ] به صاحب حائط و در [ اصلاحه ] و [ وقع ] به حائط برمىگردد . قوله : او كان ميله الى ملكه : ضمير در [ ميله ] بحائط و در [ ملكه ] به صاحب حائط راجع مىباشد . قوله : ملك اذن فيه : ضمير نائب فاعلى در [ اذن ] به صاحب حائط راجع بوده و ضمير مجرورى در [ فيه ] به ملك برمىگردد و جمله [ اذن فيه ] صفت است براى [ ملك ] . قوله : و لو بعد الميل : يعنى و لو آنكه اذن پس از تمايل و كج شدن تحصيل شده باشد . قوله : الّا ان يعلم على تقدير علمه بفساده الخ : ضمير در [ يعلم ] و [ علمه ] به صاحب حائط و در [ فساده ] به حائط برمىگردد . قوله : كميله الى ملكه : ضمير در [ ميله ] به حائط و در [ ملكه ] به صاحب حائط راجع مىباشد و اينعبارت مثالست براى فساد حائط . قوله : فيكون كميله الى الطّريق : ضمير در [ يكون ] به ميل حائط الى ملك صاحبه راجع بوده و [ كميله ] به حائط برمىگردد . قوله : فاصلاحه و ضمان حدثه متعلّق بالولىّ : ضمائر مجرورى به حائط برمىگردند .