هستند كه ولىّ مجنى عليه آنها را قصاص نكرده و ضمير در [ ورثته ] بجنايت كارى كه قصاص شده راجع است . قوله : و لو طلب الدّية : ضمير فاعلى در [ طلب ] به ولىّ مجنى عليه راجعست . قوله : كانت عليهم بالسّويّة : ضمير در [ كانت ] به ديه و در [ عليهم ] به سه جنايتكار راجعست . قوله : ان اتّفقوا على ادائها : ضمير فاعلى در [ اتّفقوا ] به سه جنايتكار راجع بوده و ضمير در [ ادائها ] به ديه راجعست . قوله : و الّا : يعنى اگر توافق بر دادن ديه نكردند . قوله : فالواجب : يعنى فالواجب عليهم . قوله : تسليم نفس القاتل : يعنى خودشان را تسليم ولىّ مجنى عليه كنند زيرا بحسب فرض هرسه قاتل بوده‌اند . قوله : او اتفاق المتعدّد على الفعل الواحد : يعنى اگر اولياء مجنى عليه متعدّد بودند بر فعل واحد اعمّ از قصاص يا اخذ ديه باشد با هم اتّفاق نمودند . قوله : و لو اختلفوا : ضمير فاعلى به اولياء مجنى عليه راجعست . قوله : فطلب بعضهم الخ : تفسير اختلاف مىباشد . قوله : بعد ردّ نصيب طالب الدّية منها : ضمير در [ منها ] به ديه برمىگردد مثلا مجنى عليه دو ولىّ داشت يكى طالب قصاص و ديگرى به گرفتن ديه خشنود بود حل طالب قصاص مىتواند جانى را بكشد ولى نصف ديه بايد از مال خودش به طالب ديه بپردازد . قوله : الّا انّ الرّد هنا : مشار اليه [ هنا ] صورت عفو مىباشد .