أي الطعام المسموم في منزله و لم يعلمه به . و لو كان السم مما يقتل كثيره خاصة فقدم إليه قليلة به قصد القتل فكالكثير ، و إلا فلا ، و يختلف باختلاف الأمزجة و الخليط أما لو وضعه في طعام نفسه ، أو في ملكه ، فأكله غيره به غير إذنه فلا ضمان سواء قصد بوضعه قتل الآكل كما لو علم دخول الغير داره كاللص أم لا ، و كذا لو دخل بإذنه و أكله به غير إذنه . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : يا خودش را از بلندى بر روى انسانى انداخته و او را تلف نمايد يا از مكانى مرتفع ديگرى را به پائين بياندازد يا نزد او طعامى زهرآگين گذارده كه مانند آن غذا كشنده باشد و به آن شخص اعلام نكند يا غذاى مسموم را در منزل ديگرى نهاده و بوى اطّلاع ندهد و در تمام اين صور اگر مرگ ديگرى اتّفاق بيافتد جانى را بايد قصاص نمود . شارح ( ره ) در ذيل [ او القى نفسه من علوّ على الانسان ] ميفرمايند : پس نتيجه افتادن روى انسان اين شد كه وى را كشت در حالى كه اين فعل را يا به قصد قتل او انجام داده و يا در صورت نداشتن قصد مثل چنين فعلى از نظر غالب كشنده باشد . و اگر شخص ديگرى وى را روى انسانى انداخت و قصدش از القاء كشتن اسفل بود و اتّفاقا اسفل هم كشته شد ملقى را بواسطه قتل اسفل قصاص بايد نمود اعمّ از آنكه فعل غالبا كشنده بوده يا كشنده نباشد و اگر شخص واقع كشته شد به شرطى كه وقوع غالبا كشنده بوده و سبب قتل واقع باشد ملقى را بواسطه كشتن او قصاص مىنمايند و در غير اين صورت ضامن ديه او مىباشد .