راست داشته باشد كه در اينجا لازم است دست راست وى را ببرند امّا اگر دست راست نداشت لازمست دست چپش را ببرند و اگر دست چپ نيز نداشت پاى راست او را مىبرند و در صورتى كه پاى راست نيز نداشت طبق روايت وارده در اين باب پاى چپش را قطع مىكنند . و مقصود از روايت واره ، حديثى است كه حبيب سجستانى از مولانا الباقر عليه السلام نقل نموده است . سپس مىفرماين : اينكه مرحوم مصنف در متن حكم مذكور را به روايت استناد داد بدون اينكه از مختار خود كلامى بميان آورده باشد جهتش اين استكه حكم مستفاد از روايت مزبور بر خلاف اصل و قاعده است چه آنكه قاعده در باب قصاص اطراف آن است كه بين مقتص به و مقتض منه مماثلت بايد باشد در حالى كه بين پا و دست يچ مماثلتى وجود ندارد ولى در عين حال اصحاب و علماء روايت مذكور را پذيرفته و بر طبقش فتوى داده‌اند و بسيارى از فقهاء در حكم اين روايت نسبت به قصاص اطرا توقّف و تأمّل نكرده و به طور جزم بر طبق آن فتوى داده‌اند . پس از آن مىفرماين : ترتيبى كه بين رجلين بيان داشته و گفتيم ابتداء پاى راست و سپس پاى چپ جانى مزبور را مىبرند صرفا فتواى مشهور است و روايت از اعتبار آن خالى مىباشد يعنى بطور مطلق در روايت حكم شده به اين‌كه اگر جانى دست نداشت پايش را در مقابل دستى كه بريده قطع مىنمايند . قوله : و لا بالعكس : يعنى دست چپ را در مقابل دست راست قطع نمىكنند .