فصل دوم : مبحث قصاص طرف مبحث قصاص طرف و موجب آن اتلاف عضو با وسيله‌اى است كه غالبا بواسطه‌اش تلف حاصل مىگردد يا با آلتى كه نوعا و غالبا موجب اتلاف نبوه ولى جانى آن را به قصد اتلاف به كار برده باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ طرف ] غير نفس بوده اگرچه از اطراف مشهوره همچون دست ، پا ، گوش ، بينى و امثال اينها نباشد . و كلمه [ موجب ] در عبارت مرحوم مصنف بكسر جيم و به معناى سبب مىباشد . و حاصل آنكه سبب قصاص طرف آن است كه جانى عضوى را تلف يا در حكم تلف قرار دهد مشروط به اينكه آلت تلف از اسباب و وسائلى باشد كه غالبا بواسطه‌اش تلف حاصل مىشود و لو جانى قصد تلف نداشته باشد يا اگر آلت غالبا موجب قتل نيست جانى به قصد اتلاف آن را به كار گرفته باشد همانطوريكه در جنايت بر نفس امر چنين بود كه يا آلت مىبايد قتاله بده و لو قاتل آن را به قصد قتل به كار نبرده و يا در صورت قتاله نبودن وى آن را به قصد قتل به كار گرفته باشد . قوله : فى قصاص الطرف : كلمه [ طرف ] بفتح طاء و سكون راء اصطلاحا عبارتست از اعضاء و جوارح همچون دست ، پا ، گوش ، بينى ، چشم و غيره . قوله : و المراد به : يعنى و مراد از طرف در اينجا