را مرحوم علامه در كتاب مختلف و قبل از ايشان ابن جنيد اسكافى و ابو الصلاح حلبى اختيار فرموده‌اند . شارح ( ره ) مىفرماين : اين دو رأى تنافى و تهافتى با هم نداشته و ميتوان بينشان جمع كرده و بگوئيم : مسلمان ياد شده را بخاطر كشتارى كه كرده و فسادى كه نموده مىكشند و سپس به ورثه‌اش فاضل از ديه او نسبت به ذمّى را ردّ مىكنند . و به عبارت ديگر : علّت كشتن مسلمان مزبور دو چيز است : الف : انكه مفسد فى الارض بوده . ب : آنكه اهل ذمّه را خونشان محترم است ريخته . و هيچ محذور و اشكالى ندارد كه سبب كشتن كسى امور متعدّدى باشد . قوله : ثمّ اختلف الثائلون بقتله : يعنى بقتل المسلم . قوله : فمنهم من جعله قودا : ضمير منصوبى در [ جعله ] به قتل مسلمان راجعست . قوله : حدّا لفساد : يعنى لفساد المسلم . قوله : قبله ابن الجنيد الخ : ضمير در [ قبله ] بعلّامه ( ره ) راجع است . قوله : فيقتل لقتله : ضمير نائب فاعلى در [ يقتل ] و ضمير مجرورى در [ لقتله ] به مسلم راجعست . قوله : و افساده : ضمير مجرورى به مسلم راجعست .