صندوق كوچك كه هردو در داخل صندوقى بزرگتر باشند و ربع مثقال را از داخل دو صندوق كوچك سرقت نمايد كه در اين صورت قطع يد ثابت است زيرا دو حرز مزبور ( مثل دو صندوق كوچك ) در حكم يك حرز مىباشند . سپس مىفرماين : برخى از فقهاء فرموده‌اند شرط مذكور كه نصاب از يك حرز بايد سرقت شود اعتبارى ندارد بلكه اگر از حرزهاى متعدّد نيز ربوده شود حكمش همان است كه سارق را بايد عقوبت كرده و دستش را ببرند زيرا عموم ادلّه‌اى كه در اين باب وارد شده از شرط مذكور مجرّد و خالى مىباشد . قوله : فلو اخرج النصاب : ضمير فاعلى در [ اخرج ] به سارق راجعست . قوله : لم يقطع : يعنى لم يقطع يد السّارق . قوله : الّا ان يشملهما ثالث : يعنى الّا ان يشمل الحرزين ثالث . قوله : فيكونان فى حكم الواحد : ضمير فاعلى در [ يكونان ] به حرزين راجعست و مقصود از [ فى حكم الواحد ] فى حكم الحرز الواحد مىباشد . قوله : لا عبرة بذلك : مشار اليه [ ذلك ] اعتبار اتّحاد الحرز مىباشد . قوله : للعموم : يعنى لعموم الادلة . متن : و لا في الهاتك للحرز قهرا أي هتكا ظاهرا ، لأنه