سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
67
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
9 - اگر سارق عبد است مال آقايش را برنداشته باشد . 10 - سرقت اگر در سال قحطى واقع شده مال مسروق از جنس مأكول نباشد . سپس مرحوم شارح در ذيل [ فى عام سنت ] مىفرماين : كلمه [ سنت ] بفتح سين و كسر نون و تاء كشيده به معناى قحطى و ابتلاء به گرسنگى مىباشد چنانچه وقتى مىگويند : اسنت القوم ، يعنى قحطىزده شدند . پس از آن مىفرماين : آنچه ذكر شد قيود دهگانهاى است كه اجمالا ذكر گرديد و مرحوم مصنف در عبارات بعدى بتفصيل و شرح آنها پرداخته است . قوله : و هو هنا القطع : ضمير [ هو ] به حكم راجع بوده و مقصود از [ قطع ] بريدن دست مىباشد . قوله : من الحرز : كلمه [ حرز ] بكسر حاء مكانى را گويند كه امتعه و اشياء را در آن نگهدارى مىكنند همچون صندوق نسبت به اقمشه يا اصطبل در حقّ چهارپايان . قوله : بعد هتكه و ازالته : ضمائر مجرورى به حرز راجعست . قوله : كما لو ادّعى السّارق : بيان است براى حصول شبهه نسبت به حاكم . قوله : مع علمه باطنا بانّه ليس ملكه : ضمير در [ علمه ] و [ ملكه ] به سارق راجع بوده و ضمير در [ بانّه ] بمال مسروق عود مىكند . قوله : و كونه غير مأكول : ضمير در [ كونه ] بمال مسروق راجعست قوله : و هو الجدب : بفتح جيم و سكون دال خشكسالى و