سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

350

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : و ان كان يجحدها : ضمير در [ كان ] بكافر و ضمير مفعولى در [ يجحدها ] به صلوة راجعست . قوله : لانّ فعلها اعمّ من اعتقاد وجوبها : ضمائر مؤنث به صلوة عائد هستند . قوله : فلا يدلّ عليه : ضمير در [ يدل ] به فعل و در [ عليه ] به اعتقاد وجوب راجعست . قوله : و ان كان كفره بجحد الالهيّة الخ : ضمير در [ كفره ] بمرتد راجعست و كلمه [ ان ] وصليّه است . قوله : و سمع تشهده فيها : كلمه [ سمع ] به صيغه مجهول بوده و ضمير در [ فيها ] به صلوة و در [ تشهده ] بمرتد راجعست . قوله : لانّه لم يوضع شرعا : ضمير در [ لانّه ] به تشهد راجعست . قوله : ثمّ للاسلام : مشار اليه [ ثمّ ] فى الصّلوة مىباشد . قوله : بل ليكون جزء من الصّلوة : ضمير در [ ليكون ] بتشهد عائد است . قوله : و هى لا توجبه : ضمير [ هى ] به الصلاة راجع است و ضمير منصوبى در [ لا توجبه ] به اسلام برمىگردد . قوله : فكذا جزئها : يعنى جزء الصلاة و مقصود از [ جزئها ] تشهد مىباشد . قوله : بخلاف قولها منفردة : ضمير در [ قولها ] بشهادت راجع است و مراد از [ منفردة ] منفرد و جدا از نماز مىباشد . قوله : لانّها موضوعة شرعا له : ضمير در [ لانّها ] بشهادت عود كرده و ضمير در [ له ] به اسلام برمىگردد .