سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
306
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : مع انّه اعظم : ضمير در [ انّه ] بقتل عود مىكند . قوله : على بطلان القياس : يعنى اينكه در اخبار فرموده زنا بر چهار شاهد و قتل بر دو شاهد موقوف است با اينكه قتل اعظم بوده و على القاعده يا شاهد بيشتر باشد لازم داشته و يا لاقل با زنا مساوى باشد خود دليل بارزى است بر بطلان قياس بنابراين قياسى كه قائل نمود و وطى با اموات را تشبيه به وطى با بهيمه نموده و اظهار كرد در هردو شهادت دو شاهد بايد كافى باشد اشتباه و باطل مىباشد . متن : و الإقرار فرع الشهادة فحيث اعتبرنا الأربعة يثبت بها أو إقراره أربع مرات بشرائطها السابقة و من اكتفى بالشهادين اكتفى بالإقرار مرتين و حيث ألحقنا الميت بالحي فما يثبت بشهادة النساء في الزنا بالحية يثبت هنا على الأقوى ، للعموم مع احتمال العدم لقيام الشبهة الدارئة للحد ، و ما تقدم . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : چون اقرار فرع شهادت است لاجرم در شهادت كه چهار نفر معتبر بود همانطوريكه مرحوم مصنف فرموده در اقرار نيز چهار مرتبه بايد واقع شود . سپس مىفرماين : البته در اقارير چهارگانه سابق الذكر يعنى ( بلوغ ، عقل ، اختيار در مقرّ ) بايد مراعات شود . لازم بتذكّر است كسانى كه در شاهد به دو نفر اكتفاء كردهاند در اقرار نيز به دو بار قناعت نموده و بيش از آن را شرط ندانستهاند . سپس مىفرماين :