شخصى كه بالغ و عاقل است اگر با بهيمه‌اى جمع شده و نزديكى كند چهار حكم بر فعلش مترتّب است : 1 - بايد وى را تعزير كرد . 2 - ثمن حيوان را بايد بپردازد . 3 - اگر حيوانى بوده كه از گوشتش استفاده ميكنند خوردن آن و نسل بعدش حرام است . 4 - لازمست حيوان را ذبح كرده و جثّه‌اش را بسوزانند . شارح ( ره ) در دنبال [ و اغرم ثمنها ] مىفرماين : مقصود از [ ثمن ] قيمت حيوان است و منظور از قيمت ، ارزش در وقت عمل وطى بوده كه اگر واطى مالك حيوان نباشد بر وى لازم استكه قيمتش را به مالك آن بپردازد . و در ذيل [ ان كانت مأكولة ] مىفرماين : يعنى حيوان را نوعا و عادتا براى خوردن مىخواهند همچون گاو و گوسفند و شتر . و پس از [ و نسلها ] مىافزايند : يعنى و نسل حيوان كه پس از عمل وطى حاصل مىشود نيز حرامست امّا نسل موجود در حين عمل ولو به صورت حمل باشد على الاقوى حرام نيست و در حكم نسل است از حيث حلّيت و حرمت آنچه از قبيل مو و پشم و شير و تخم از حيوان بعدا حادث مىشود يعنى استفاده از آنها نيز حرام مىباشد . و سپس در دنبال [ و وجب ذبحها و احراقها ] مىفرماين : اين دستور نه از باب آن باشد كه حيوان را بخواهند عقوبت كنند