سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

255

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

بلكه يا بخاطر حكمتى است كه از نظر ما مخفى مىباشد و يا ممكن است از باب مبالغه در مخفى نگهداشتن حيوان موطؤ بوده تا كمال اجتناب از آن به عمل آيد چه آنكه در صورت نسوزاندن امكان دارد گوشت آن با حيوانات ديگر مشتبه شده و در برخى از مواضع و موارد حكم به حلّيت آن گردد مثل آنجائى كه از افراد و مصاديق شبهه غير محصوره شود . قوله : و هو قيمتها حين الوطى : ضمير [ هو ] بثمن و در [ قيمتها ] به بهيمه عود مىكند . قوله : لمالكها : جار و مجرور ، متعلّق است به [ غرم ] و ضمير مؤنّث به بهيمه برمىگردد . قوله : ان لم تكن ملكا للفاعل : ضمير در [ لم تكن ] به بهيمه راجع بوده و مقصود از [ فاعل ] واطى مىباشد . قوله : و حرم اكلها : يعنى اكل بهيمه . قوله : ان كانت مأكولة : ضمير در [ كانت ] به بهيمه راجعست . قوله : كالنعم الثلاثة : يعنى گاو و گوسفند و شتر . قوله : و نسلها : يعنى نسل بهيمه . قوله : لا الموجود حالته : يعنى حالة الوطى . قوله : و ان كان حملا : ضمير در [ كان ] به نسل راجعست . قوله : و فى حكمه : ضمير مجرورى به [ نسل ] برمىگردد . قوله : و وجب ذبحها و احراقها : ضمائر مؤنث به بهيمه راجع هستند . قوله : لا لكونه عقوبة لها : ضمير در [ لكونه ] به كلّ واحد من الذّبح و الاحراق راجع بوده و در [ لها ] به بهيمه برمىگردد .