بنابراين طبق قول اوّل او را زنده بدار مىآويزند و بنابر رأى دوّم جنازه‌اش را بدار مىزنند . قوله : فعلى الاوّل : يعنى بنابر رأى اوّل كه تخيير بين قتل و صلب باشد . قوله : الاوّل : يعنى در حال زنده بودن بدار او را مىآويزند . قوله : و على الثانى : يعنى بنابر رأى دوّم كه وجوب صلب طولى بوده و در صورتى كه مرتبه‌اش وجود پيدا كند آن را انجام مىدهند . قوله : الثّانى : يعنى مقتولا بدارش مىآويزند . متن : و لا يترك على خشبته حيا ، أو ميتا ، أو بالتفريق أزيد من ثلاثة أيام من حين صلبه و لو ملفقة و الظاهر أن الليالي غير معتبرة . نعم تدخل الليلتان المتوسطتان تبعا للأيام ، لتوقفها عليهما ، فلو صلب أول النهار وجب إنزاله عشية الثالث مع احتمال اعتبار ثلاث ليال مع الأيام بناء على دخولها في مفهومها . فرع [ مدت بالاى دار ماندن محارب ] شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : محارب را بيش از سه روز نبايد بر سر دار نگهدارند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه وقتى محارب را بدار آويختند از زمان آويختنش به دار تا انقضاء سه روز نبايد بگذارند بيشتر بگذرد و لو اينمدت با تلفيق ايّام باشد چه آنكه در اينجا دو صورت اينجا متصوّر است : الف : مثلا وى را از ابتداء روز شنبه بالاى دار مىبرند .