نعم لو قتل المحارب تعين قتله و لم يكتف بغيره من الحدود ، سواء قتل مكافئا أم لا ، و سواء عفا الولي أم لا . على ما ذكره جماعة من الأصحاب و في بعض أفراده نظر . حدّو عقوبت محارب شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : حدّى كه براى محارب در شرع معين شده عبارتست از : كشتن يا بدار آويختن يا بريدن دست راست و پاى چپ . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل آن آيه شريفه است كه در آن به وسيله كلمه [ او ] اين سه امر افاده شده و كلمه ( او ) در محلّش مقرّر است كه دلالت بر تخيير دارد اگرچه البته احتمال غير اين معنا نيز در آن مىباشد ولى در عين حال بايد آن را بر تخيير حمل كرد زيرا در روايت صحيح وارد شده آنچه [ او ] در قرآن است براى تخيير مىباشد . و دليل ديگر بر تخيير بين اين سه امر روايت حسنه جميل بن درّاج از مولانا الصّادق عليه السلام است در اين روايت از جنابش عليه السلام راجع به آيه : انّما جزاء الّذين يحاربون اللّه و رسوله الآيه سؤال شد و پرسيدند از اين حدود عقوباتى كه خداوند متعال معيّن كرده كدامش بر عهده محارب مىباشد ؟ حضرت فرمودند : اختيار و تعيين آن با امام عليه السلام است اگر بخواهد دست و پاى او را قطع مىكند و در صورتى كه خواسته‌اش تعلّق گيرد او را بدار آويخته و اگر هم بخواهد از شهر تبعيدش نموده و احيانا