سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

141

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

سارق مزبور كه حرّ را فروخته اگر مفسد فى الارض است پس لازمه‌اش آنست كه حاكم مخيّر باشد بين اينكه وى را بقتل رسانده يا دست و پاى او را بر خلاف هم قطع كند مثلا دست راست و پاى چپ و بالعكس و همچنين ساير احكام افساد فى الارض ، نه آنكه بطور متعيّن قطع دست تنها لازم باشد . قوله : لانّه لا يعدّ مالا : ضمير در [ لانّه ] به حرّ راجعست . قوله : فان باعه : ضمير فاعى در [ باعه ] بسارق و ضمير مفعولى آن به حرّ راجعست . قوله : كما يقطع السّارق : يعنى به همان كيفيّتى كه دست سارق را قطع مىكنند و انشاء اللّه شرح آن عنقريب خواهد آمد . قوله : لامن حيث انّه سارق : ضمير در [ انّه ] به سارقى كه حرّ را فروخته راجعست . قوله : و جزاء المفسد القطع : بدليل آيه ( 33 ) از سوره مائده كه مىفرمايد : انّما جزاء الّذّين يحاربون اللّه و رسوله و يسعون فى الارض فسادا ان يقتّلوا او يصلّبوا او تقطّع ايديهم و ارجلهم من خلال الى آخر الآيه . قوله : و يشكل : ضمير نائب فاعلى بفرموده قيل راجعست . قوله : بانّه ان كان مفسدا الخ : ضمير در [ بانّه ] و [ كان ] بسارق مزبور راجعست . قوله : قتله و قطع يده : ضمائر مجرورى بسارق مزبور راجعست . قوله : من احكامه : يعنى احكام مفسد فى الارض كه انشاء اللّه عنقريب خواهند آمد .