سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
14
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
ممكن است نكتهاى كه در ذكر اين قيد منظور نظر مرحوم مصنف بوده اين باشد كه بدين ترتيب بخواهند بفرمايند از نظر قائلين به نجاست عصير عنبى اتّفاقى و اجماعى است كه قيد [ اشتداد ] در نجاست عصير معتبر و شرط است اگرچه هيچ دليلى بر نجاست عصير وجود نداشته و نه نسبت به قتل از اشتداد مىتوان آن را محوم به نجاست دانسته و نه پس از حصول اشتداد چنانچه مرحوم مصنف نيز در غير اين كتاب به آن اعتراف فرموده است . بلى ، مىتوان براى نجاست ايندليل را اقامه نموده و بگوئيم : تحريم خود دليل بارز و روشنى است بر نجاست همانطوريكه عصير پس از تبديل به خمر و حرام شدن نجس نيز مىگردد و در اين هنگام مىتوان اينطور اظهار نمود : حكم به نجاست در صورت تحقق اشتداد مقتضى است با حصول آن بتوان حكم به تحريم نيز نمود و بعبارت ديگر : همانطورى كه در تحقق نجاست اشتداد شرط است حكم به حرمت نيز در صورتى صحيح است كه اين قيد معتبر باشد زيرا نجاست مترتب بر حرمت است . پس تا اينجا در توجيه عبارت مرحوم مصنف و اينكه ذكر قيد اشتداد بىمورد نيست اينطور گفتيم : آوردن اين قيد به منظور اعلام به اين نكته است كه بنابر رأى قائلين به نجاست عصير بالاتفاق قيد اشتداد در آن شرط و معتبر مىباشد و چون حكم به نجاست معلّق شد بر حصول اشتداد و از طرف ديگر تحريم عصير متفرع بر نجاست است لاجرم در تحريم نيز ميبايد اين قيد شرط و معتبر