أما في الجيب فلا ينحصر الباطن منه فيما كان فوقه ثوب آخر ، بل يصدق به و بما كان في باطن الثوب الأعلى كما قلناه . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : جيب و آستين باطن حرز محسوب شده بخلاف جيب و آستين ظاهر . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از جيب ظاهر ، جيبى است كه در ظاهر جامه روئى بوده و از جيب باطن آنست كه در باطن و داخل لباس او دوخته شده باشد . و مىتوان گفت منظور از جيب باطن جيبى است كه در جامه داخل و زيرى باشد اعمّ از آنكه به ظاهر آن دوخته يا در باطنش باشد . و امّا آستين ظاهر : برخى از فقهاء فرموده‌اند مقصود از آن آستينى است كه از خارج دوخته و بسته شده باشد چه آنكه در اين فرض سارق به سهولت مىتواند آن را قطع كرده و آنچه داخلش هست ساقط گردد ولو سقوط بالفعل نبوده بلكه در لحظاتى بعد درونش خالى شود . و منظور از آستين باطن آنست كه از داخل آستين جامه روئى دوخته شده باشد يا آستين جامه‌اى كه در زير لباس روئى واقع شده اعمّ از آنكه از رو آن را دوخته باشند يا از داخل . مرحوم شيخ در كتاب خلاف فرموده‌اند : مراد از جيب باطن ، جيبى است كه فوق آن پيراهن يا جامه ديگرى پوشيده شده باشد چنانچه آستين باطن نيز به همين معنا است اعم از آنكه مال همچون در هم و دينار را در آستين از داخل بسته باشند يا از خارج . و در كتاب مبسوط راجع بآستين عكس آنچه ما ذكر نموديم را اختيار