سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
129
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
فرموده يعنى فرمودهاند : برخى گفتهاند : اگر كسيه پول را در داخل آستين بگذارند و از خارج آن را بسته باشند و سارق سرقتش كند پس چنين سارقى را دست مىبرند و اگر كسيه را به ظاهر و خارج آستين نهاده و از داخل محكمش كرده باشد سارق آن را دست نبايد بريد . بعد فرموده : و همين معنا و تفسير مقتضاى مذهب و مرام ما مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : اخبار وارد در اين باب نسبت به اعتبار ثوب اعلى و اسفل اطلاق دارند يعنى اطلاق آنها مقتضى است كه آنچه در جيب و يا آستين اعلا قرار دارد در غير حرز بوده لاجرم سارقش را نبايد دست بريد و آنچه در جيب و يا آستين اسفل واقعست در حقّش صادق است كه مال در حرز مىباشد از اينرو دست سارق آن را بايد قطع كرد و در اين اخبار بين اينكه جيب و آستين داخل بوده يا خارج فرقى گذارده نشده است . و اين مضمون با فرموده شيخ در كتاب خلاف موافق بوده و علّامه عليه الرّحمه نيز در كتاب مختلف به آن ميل نموده و آن را مشهور بين فقهاء قرار داده است . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : البته اين تقرير و بيان نسبت به آستين پسنديده و نيكو است و به اطلاق اخبار در آن مىتوان ملتزم شد امّا راجع به جيب بايد بگوئيم جيب باطن منحصر به آن نيست كه فوقش جامه ديگر باشد بلكه هم به آن تحقّق پيدا نموده و هم به جيبى كه از باطن و درون به جامعه روئى وصل