سارق را بايد قطع نمود چه آنكه وى بمنزله شخصى استكه در خارج منزل نسبت به او حرز به حساب مىآيد پس در حقّش صادق است بگوئيم مال را از حرز سرقت نموده . قوله : مع الاحرار من دونه : كلمه [ احراز ] يعنى حفظ كردن و در حرز گذاردن و كلمه [ من دونه ] يعنى از نزد هريك . قوله : دون كلّ منهما : ضمير در [ منهما ] به اجير و ضيف برمىگردد . قوله : لا يقطعان مطلقا : چه صاحب متاع مال را از نزد هركدام از ايندو حفظ كرده يا حفاظت ننموده باشد . قوله : استنادا الى اخبار الخ : از جمله اين اخبار سه حديث ذيل مىباشد : حديث اول محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از ابن ابى عمير ، از حمّاد ، از حلبى ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام انّه قال فى رجل استأجر اجيرا و اقعده على متاعه ، فسرقه قال : هو مؤتمن الحديث . ( وسائل ج 18 ص 505 ) حديث دوم محمّد بن يعقوب ، از محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد ، از ابن محبوب ، از ابى ايّوب خزّاز ، از سليمان بن خالد قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن الرجل يستأجر اجيرا ، فيسرق من