سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
41
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
و نظرت الحديث و فيه أنه لا يدل على الاشتراط و إنما وقعت المجالس اتفاقا ، و الغرض من تأخيره إتيانه بالعدد المعتبر . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : مصنف بطور مطلق فرمود شرط است در ثبوت اقرار كه چهار بار واقع شود و مقتضاى اين اطلاق آنست كه صرف چهار مرتبه كافى باشد ولو در يك مجلس انجام گيرند لذا مىتوان گفت رأى مرحوم مصنف بلكه مشهور اينست كه بحسب تعدّد اقرار ، تعدد مجالس معتبر و شرط نيست يعنى لازم نيست كه در چهار مجلس واقع شوند بلكه اگر جملگى در يك مجلس صورت گيرند نيز كافى است چنانچه اصح قولين در مسئله همين رأىمىباشد و دليل آن دو امر است : الف : اصل يعنى اصل عدم اشتراط تعدّد مجالس است . ب : فرموده مولانا الصادق عليه الصّلوة و السلام در خبر جميل و آن اينست كه : زانى را سنگسار نمىكنند بلكه آنكه چهار مرتبه اقرار كند . در اين كلام نامى از تعدد مجمالس برده نشده و اگر در واقع اين امر شرط مىبود بايد بيان مىشد و چون بيابان نگرديده لازمه آن تأخير بيان از وقت حاجت است و بملاحظه عدم جواز آن مىتوان استفاده كرد پس شرط مزبور معتبر نبوده و هرچهار اقرار را مىتوان در يك مجلس واقع ساخت . سپس مىفرماين : و در مقابل قول مذكور برخى ديگر فرمودهاند :