بازگشته و توبه كند قتل از او ساقط مىشود و دليل آن روايت اسحاق بن عمّار از مولانا الصادق عليه السلام است كه فرمودند : حضرت امير المؤمنين علىّ عليه السلام مىفرمودند : كسى كه از سحر چيزى را بياموزد و آخر زمان ملاقاتش با حقتعالى بوده و از عبوديّتش خارج مىگردد و حدّ خروج از عبوديت قتل است مگرآنكه از آن توبه نمايد . و ما قبلا در كتاب بيع در اطراف معناى سحر تحقيق نموده و اقسامى از آن را كه علماء حرام مىدانند بيان داشته‌ايم طالبين به آنجا رجوع نمايند . قوله : و ان لم يكم مستحلا : ضمير در [ لم يكن ] بساحر راجعست قوله : قال النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم الخ : اين حديث را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 18 ) ص ( 576 ) باينشرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : ساحر المسلمين الخ . قوله : لرواية اسحق بن عمّار عن الصّادق عليه السلام الخ : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 18 ) ص ( 577 ) به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن الحسن ، از حسن بن موسى الخشّاب ، از غياث بن كلوب بن قيس البجلّى ، از اسحق بن عمّار ، از مولانا الصادق از پدر بزرگوارش عليهم السلام : انّ عليّا عليه السلام كان يقول الخ . قوله : و ما يحرم منه : ضمير در [ منه ] به سحر راجعست .