ثابت مىگردد اعمّ از آنكه قذف با لفظ واحدى صورت گرفته يا با الفاظ متعدّد واقع شده باشد و در صورتى كه متفرّقا و عليحدّه حاضر شده و مطالبه حدّ نمودند براى هريك حدّى عليحدّه بر عهده قاذف مىباشد بدون اينكه بين وقوف قذف با لفظ واحد يا الفاظ متعدّد فرق و تفاوتى باشد . در حالى كه اين تفصيل با اين جزئيات و خصوصيات در كلام ابن جنيد نبوده بلكه با گفته ايشان تغاير كلّى دارد و نفس همين مخالفت كاشف است از اينكه مدرك ابن جنيد صحيحه جميل نبوده و مرحوم علّامه در آنچه فرموده و مستند ابن جنيد را صحيحه مزبور قرار داده بصواب نرفته است . قوله : و الظّاهر انّ قوله فيه [ جماعة ] صفة للقوم : اينعبارت جواب از سئوال مقدّر و تضعيف توجيهى است كه براى كلام ابن جنيد و صحّت استنادش به خبر جميل نقل شده مىباشد و ضمير در [ فيه ] به خبر جميل عود كرده و ضمير مجرورى در [ قوله ] به سائل برمىگردد . قوله : لانّه اقرب و انسب بالجماعة : ضمير در [ لانّه ] بقوم راجع است . قوله : انّما يتّجه قوله : يعنى قول ابن جنيد . قوله : لو جعل صفة للقذف : ضمير نائب فاعلى در [ جعل ] به جماعة عود مىكند . قوله : المدلول عليه بالفعل : ضمير در [ عليه ] به [ قذف ] راجع بوده و مقصود از [ فعل ] كلمه [ افترى ] است كه در حديث جميل وارد شده قوله : و هو بعيد : ضمير [ هو ] به قوله يعنى قول ابن جنيد با