الفاظ و اشباه آن را اگر به متظاهر بزنا بگويد حتى تعزير نيز بر او واجب نمىباشد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : مرحوم مصنف در برخى از تحقيقاتشان نسبت به وجوب تعزير كسى كه متظاهر به زنا را قذف كرده ترديد فرموده است ولى در عين حال از لحن كلام وى اينطور ظاهر مىشود كه مايل بعدم وجوب تعزير است و دليلش آنست كه : شخص متظاهر را مىتوان مورد نكوهش و ملامت قرار داد و با الفاظ خفيف‌كننده و خوارنماينده مخاطب يا مورد نسبت قرارش داد و دليل بر اباحه استخفاف روايت برقى از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام استكه فرمودند : وقتى فاسقى تجاهر بفسق نموده و آن را علنى انجام داد احترامى براى او نبوده و غيبتش جايز است . و در روايت مرفوعه محمّد بن بزيع اينطور آمده : از مصاديق عبادت تام و كامل محسوب مىشود اينكه اهل ريب و فسق را مورد بدگوئى قرار دهند . اگر به اين رأى كسى قائل شود قول پسنديده و نيكوئى مىباشد . قوله : وجب الحدّ بقذفه : يعنى وجب الحدّ على القاذف بسبب قذفه . قوله : و الّا يجتمع : يعنى اگر اوصاف تمام جمع نبود . قوله : بان فقدت جمع : ضمير نائب فاعلى در [ فقدت ] باوصاف