فرع مرحوم مصنف مىفرماين : اگر قائل و گوينده اين الفاظ به هيچ وجه از معانى و فائده آنها اطّلاعى نداشت عقوبتى بر او نمىباشد چنانچه هرقذفيكه بر زبان كسى كه به معناى آن جاهل باشد جارى گردد حكم چنين مىباشد . شارح ( ره ) در ذيل [ و لو لم يعلم فائدتها ] مىفرماين : مثلا گويند از اهل عرفى كه الفاظ ياد شده را براى معانى مذكور وضع كرده‌اند نبوده و از معناى لغوى آنها نيز اطلاعى نداشته باشد كه در اين صورت عقوبتى بر وى نمىباشد نه حدّ و نه تعزير . و سپس در دنباله [ و كذا فى كلّ قذف الخ ] مىافزايند : دليل اين حكم آنست كه گوينده و قاذف قصد قذف و اذيّت ديگرى را نداشته لاجرم وجهى وجود ندارد كه بواسطه‌اش وى را محكوم بعقوبت بدانيم اگرچه الفاظ القاء شده در عرف مقول له و منسوب اليه مفيد قذف باشند . قوله : و لو لم يعلم القائل فايدتها : ضمير در [ فايدتها ] بالفاظ سه‌گانه راجع بوده و مقصود از [ فايده ] معنا مىباشد . قوله : بان لم يكن من اهل العرف : ضمير در [ لم يكن ] بقائل برمىگردد . قوله : بوضعها لشئ من ذلك : ضمير فاعلى در [ بوضعها ] به [ اهل العرف ] و ضمير مفعولى به الفاط سه‌گانه برمىگردد . قوله : و لا اطّلع على معناها لغة : ضمير در [ اطّلع ] به قائل و در [ معناها ] به الفاظ سه‌گانه برمىگردد .