سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
277
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
دو زن را جهت عمل مساحقه بهم برساند قائد محسوب شده و گناه عظيمى مرتكب گرديده . و در دنباله [ من الكامل ] مىفرماين : مقصود كسى استكه بالغ و عاقل و آزاد باشد . و در تعقيب [ المختار ] مىافزايند : مراد كسى است كه مورد اكراه واقع نشده باشد . و سپس مىفرماين : اگر شخص مزبور يعنى كامل مختار يك مرتبه اقرار نمايد وى را بايد تعزير نمود يعنى طبق صلاحديد حاكم شلّاق زد . و بعد از [ شهادة شاهدين ] مىفرماين : مقصود از [ شاهدين ] دو مرد عادل مىباشد . و بدنبال [ و قيل ] مىافزايند : قائل اين قول مرحوم شيخ طوسى استكه فرمودهاند : علاوه بر تازيانهاى قائد را مىزنند لازمست سرش را تراشيده و او را در شهر گردش داده و به همان اوّل مرتبهاى كه اينفعل را مرتكب گشته از شهر خود به بلاد ديگر تبعيدش كنند بدون اينكه براى تبعيد او زمانى معيّن شده باشد . و دليل براى لزوم تبعيد روايت عبد اللّه بن سنان از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام است . البته در اين رأى مرحوم مفيد نيز با شيخ ( ره ) موافق بوده منتهى وى تبعيد را در مرتبه دوّم از ارتكاب فعل ثابت دانسته است . قوله : يضاف الى جلده : ضمير در [ جلده ] بقائد راجعست .